]]>
close
EN

Środki zaradcze

data publikacji: 16 maja 2014

Dla podjęcia skutecznych działań zmniejszających zagrożenie pieszych najważniejsza jest znajomość specyfiki wypadków i trudnej sytuacji, w której często znajdują się piesi, szczególnie osoby starsze. Przy określaniu winnych za wysokie zagrożenie pieszych na polskich drogach należy pamiętać, że nawet w sytuacji gdy pieszy popełni jakiś błąd odpowiedzialnym za wypadek jest przede wszystkim kierowca. Pieszy może być osobą niepełnosprawną, upośledzoną, źle widzącą lub źle słyszącą, nieumiejącą przewidzieć zagrożenia.

Bezpieczeństwo pieszych to nie tylko odblaski, segregacja ruchu, nakładanie kar na nieprawidłowo przechodzących przez jezdnie. To przede wszystkim zadanie i odpowiedzialność dla twórców systemu transportowego, który powinien być przystosowany nie tylko do potrzeb kierowców, ale także pieszych.
Przy kształtowaniu przestrzeni miejskiej należy więcej uwagi poświęcać tworzeniu przyjaznych, bezpiecznych warunków dla mieszkańców. Należy dostosować infrastrukturę drogową do potrzeb pieszych (szczególnie osób starszych i dzieci), poprzez zmniejszenie liczby przejść dla pieszych bez sygnalizacji świetlnej, wprowadzenie bezpiecznych rozwiązań na odcinkach dróg pomiędzy skrzyżowaniami (dostosowanie prędkości dopuszczalnej do struktury ruchu, budowa chodników w małych miejscowościach i wsiach), usunięcie pojazdów z chodników (zakaz parkowania na chodnikach, wyprowadzenie drogi dla rowerzystów na jezdnię itp.). 
Żeby doprowadzić do zmniejszenia liczby zabitych pieszych konieczne jest powszechne stosowanie w obszarach miejskich technicznych środków uspokajania ruchu (azyle, zawężenia jezdni, zakrzywienia toru ruchu itp.), zmuszających kierowców do zmniejszenia prędkości. Wprowadzanie stref „tempo 30”, stref zamieszkania, w których przestrzeń ulicy jest przeznaczona głównie dla pieszych, sygnalizacji wzbudzanej przez pieszych zamiast kładek i przejść podziemnych, powinny podobnie jak w innych krajach doprowadzić do znacznego spadku zagrożenia pieszych na obszarach miejskich i przechodzących przez małe miejscowości. Poza obszarami zabudowanymi jedynym bezpiecznym rozwiązaniem wydaje się separacja ruchu pieszego od ruchu samochodów. Ważne jest takie kształtowanie dróg pozamiejskich, aby pieszy nie był zmuszony do poruszania się po jezdni, co jest szczególnie niebezpieczne w nocy, kiedy widoczność jest ograniczona do zasięgu świateł pojazdu. 
 
Ważnym elementem są przepisy ruchu drogowego dające pierwszeństwo pieszemu, który zbliża się do przejścia, a nie dopiero, gdy znajduje się już na przejściu. Jak wynika z raportu opracowanego na zlecenie Krajowej Rady BRD w 10 na 15 przeanalizowanych państwach pieszy ma takie właśnie prawo (czytaj więcej)
 
W 2013 roku rozpoczęły się prace nad Poselskim projektem ustawy o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym. Pomysłodawcą zmian przepisów jest Pani Poseł Beata Bublewicz. Projekt dotyczy wprowadzenia przepisu nadającego pierwszeństwo pieszemu przed pojazdem, nie tylko gdy pieszy jest już na przejściu, ale również gdy ma zamiar wejść na przejście i sygnalizuje to oczekiwaniem bezpośrednio przed przejściem. Taka zmiana w przepisach byłaby krokiem w dobrym kierunku i mogłaby istotnie wpłynąć na zmniejszenie liczby potrąceń pieszych pod warunkiem, że kierowcy stosowaliby się do nowych regulacji. Proponowane zmiany w przepisach ==> czytaj więcej ...
 
Według Komisji Europejskiej do spraw Transportu i Mobilności DG MOVE liczba wypadków z udziałem osób pieszych może być zmniejszona poprzez:
1. wprowadzanie strefowych ograniczeń prędkości (np. tempo 30),
2. budowę chodników dostosowujących drogi do potrzeb pieszych,
3. prawidłowe oświetlenie ulic,
4. umieszczanie na odzieży elementów odblaskowych,
5. odpowiednie kształtowanie przednich zderzaków, które mogą zminimalizować konsekwencje potrącenia pieszego.