]]>
close
EN

Mobilność osób starszych

data publikacji: 26 lipca 2018

Mobilność osób starszych

Osoby starsze poruszają się pieszo, rowerami, motorowerami, motocyklami, transportem publicznym i pojazdami samochodowymi. Głównymi kryteriami wyboru środka transportu, jakimi się kierują, są dostępność i bezpieczeństwo. Jeśli te warunki nie są spełnione, osoby starsze unikają podróży lub podejmują próby adaptacji do istniejących warunków, narażając się niejednokrotnie na poważne niebezpieczeństwo oraz niewygodę.

Potrzeby osób starszych w zakresie przemieszczania się

Seniorzy najczęściej poruszają się w celach rekreacyjnych, skorzystania z różnego rodzaju usług, uczestniczenia w życiu społecznym, kulturalnym i religijnym. W czasie podróży są narażeni na wypadki, przy czym jako piesi stanowią najliczniejszą i najdotkliwiej poszkodowaną grupę ofiar.
Aby zwiększyć mobilność osób starszych, należy tworzyć warunki sprzyjające aktywnemu starzeniu się (poprawa jakości życia ludzi w okresie starości tak, aby mogli w pełni uczestniczyć w życiu społecznym przy jednoczesnym zapewnieniu im odpowiedniej ochrony, bezpieczeństwa i opieki, gdy tego potrzebują).
 

Promowanie aktywności osób starszych przyczynia się do poprawy ich stanu zdrowia oraz ogólnej sprawności. W rezultacie osoby takie są lepiej przygotowane do sprostania wyzwaniom związanym z szeroko rozumianym ruchem drogowym. Kolejnym ważnym elementem jest odpowiednie projektowanie urbanistyczne oraz strategia transportowa uwzględniająca szczególne potrzeby tej grupy wiekowej. 

 

 
Dostęp do przestrzeni publicznej
Zapewnienie starszym osobom możliwości bezpiecznego i swobodnego poruszania się jest podstawowym warunkiem ich niezależności, zapobiegającym ich wykluczeniu społecznemu. Brak dostępu do szeregu miejsc i obiektów, zagrożenie bezpieczeństwa na drogach już dziś jest przyczyną radykalnego ograniczenia aktywności osób starszych, a należy liczyć się z tym, że w przyszłości ich wymagania w zakresie mobilności będą znacznie wyższe niż obecnego pokolenia osób starszych.

Generalnie starsze osoby nie czują się bezpieczne w ruchu drogowym, przede wszystkim z powodu intensywnego i szybkiego ruchu ulicznego, przeszkód na chodnikach, złego stanu nawierzchni, złej informacji lub jej braku, trudności podczas wsiadania i wysiadania z pojazdu, niedogodnych tras przejazdu transportu publicznego.
W celu zapewnienia lepszego dostępu osobom starszym do przestrzeni publicznej należy dostosować ofertę transportową do specyficznych wymagań tej grupy wiekowej. Drogą do tego jest uniwersalne projektowanie produktów i usług transportowych przeznaczonych dla każdego (jest to proces, w którym produkty i otoczenie są zaprojektowane w taki sposób, aby były przyjazne dla użytkownika i pozbawione barier, a więc dostępne dla każdego, niezależnie od wieku czy możliwości poruszania się).